San Damiano (Delft)
Minister: Els de Kimpe-Haring
tel: 017 429 5266 e-mail: elskimpe@xs4all.nl
De bijeenkomsten vinden plaats op de eerste zaterdag van de maand in de pastorie van de HH. Nicolaas en gezellen, Raamstraat Delft.
We gingen met elkaar in gesprek over belangrijke vragen, die we ons stelden:
• Wat maakt het voor verschil als je gelofte doet of niet?
• Moet je dan je leven anders gaan inrichten? Wat zijn dan je verplichtingen?
Ieder sprak zich al direct openhartig uit en zo ging het gesprek al snel de diepte in. Wat mij opviel was het enthousiasme om elkaar te vertellen, wat ieder ertoe had gebracht om professie te doen en wat zij er nu van ervaren. Het was fijn om met de broeders in de kapel het avondgebed en later de dagsluiting te delen.
’s Avonds liet Kees ons meeleven met ‘de wandeling’ naar Assisi, die hij samen met zijn vrouw gemaakt heeft. Zijn verhaal werd ondersteund met foto’s van onderweg. Welke gedachten en waarnemingen je doet als je in de stilte in de natuur loopt zijn indrukwekkend. Los van de wereld, relativeer je meer.
Elleke van der Knaap en Kees Kouwenhoven
San Damiano, Delft
Maria van Jessekerk

kruis van San Damiano San Damiano in Assisi
Het gebed van Franciscus voor het kruis
Allerhoogste God,
verlicht de duisternis
van mijn hart.
Geef mij, Eeuwige,
een volmaakt geloof,
een zekere hoop,
een perfecte liefde,
kennis en wetenschap,
zodat ik uw heilig en waar gebod
kan uitvoeren.
Het kruis van San Damiano: een kleine geschiedenis
Een onbekende kunstenaar uit Umbrië heeft de ikoon van het kruis geschilderd in de 12-de eeuw. Er is een sterke Syrische invloed. Uit de kunstgeschiedenis is ons inderdaad bekend dat er toen enkele Syrische monikken in die streek verbleven.
De ikoon is geschilderd op een paneel van walnotenhout waarop linnen is gelijmd. Het paneel is ong. 190 cm hoog, 120 cm breed en 12 cm dik.
We weten dat San Damiano zeer verwaarloosd was. Daarom is het zo goed als uitgesloten dat hij bedoeld was voor dit kerkje. Hij was oorspronkelijk waarschijnlijk bedoeld voor boven een altaar waar de heilige hostie bewaard werd. In die tijden mocht dat alleen in officiële parochiekerken.
In 1257 verlieten de Arme Clarissen San Damiano. Zij trokken naar San Giorgio en namen het Kruis met zich mee. Meer dan 700 jaar hebben ze het zorgvuldig beheerd.
In de Goede Week van 1957, 700 jaar later, werd de ikoon voor het publiek toegankelijk gemaakt toen hij boven het nieuwe altaar in de kapel van San Giorgio in the Basiliek van Clara in Assisië kwam te hangen. Daar kunnen we het nu nog in stilte - zoals daar gevraagd wordt -aanschouwen.
De vorm van het kruis
De vorm van het kruis komt overeen met de vorm van de Oosterse kruisen. In cultuur en gedachtengoed stonden de Westerse christenen natuurlijk nog heel dichtbij de Oosterse. De scheiding tussen Oost en West had zich nog niet zo lang geleden voltrokken.
Er is een uitgebreide beschrijving van de voorstellingen op het kruis.