Bezinning van deze maand

Besturen, geestelijk groeien en franciscaanse energie

Na bijna drie jaar te hebben mogen deelnemen aan het landelijk bestuur van de OFS komt dit laatste jaar de vraag bij mij bovendrijven of besturen en je franciscaanse roeping volgen wel samengaan. De afgelopen drie jaar was ik immers qua tijdsbesteding nogal in beslag genomen door mijn bestuurlijke taken. Was dat ten koste gegaan van mijn pogen te leven vanuit de franciscaanse spiritualiteit?

Ik blik even terug naar 2021, toen langzaam bij mij een gevoel van verantwoordelijkheid ontwaakte, die verder reikte dan de eigen broederschap. Ik moest daar wel door anderen, die de franciscaanse spiritualiteit zeer ter harte gaan, op worden geattendeerd. Toen mij in juni 2021 het landelijk secretariaat van de OFS werd toevertrouwd, begon ik daaraan met een schoorvoetend vertrouwen in mezelf. Zou ik mijn franciscaanse vreugde en enthousiasme kunnen behouden bij een bureau-taak van drie jaar?

Uit onverwachte hoek kwam in september jl. tijdens de Visitatie vanuit het CIOFS een helder antwoord. Tibor Kauser, onze generaal minister, merkte namelijk terloops, maar heel vanzelfsprekend op, dat ook het landelijke OFS-bestuur in feite een kleine broederschap op zich is. En hoewel ik me dit niet eerder zo had gerealiseerd, wist ik meteen dat dit klopte.  Het landelijk OFS-bestuur is een groepje mensen, die als een mini-broederschap functioneert. Als een team, waarin iedereen daadwerkelijk zijn steentje bijdraagt. De gezamenlijke opdracht is het bestuurswerk, als een mozaïek, dat je samen maakt.  Steentjes worden van alle kanten aangedragen, ook vanuit de broederschappen of werkgroepen. De kleur en structuur van de steentjes verschillen, evenals het tempo waarin de steentjes worden aangedragen. Een mozaïek leggen vraagt geduld en veel toewijding. Dat vraagt soms ook om reflectie en geduld met jezelf of de ander. Niet alles wat jijzelf aandraagt, zal altijd goed zijn zijn en passen in het geheel. In samenwerking liggen veel momenten van groei en uitdieping van je franciscaanse roeping. Dat geeft en gaf mij persoonlijk veel vreugde.

Dus ja, bestuurswerk biedt kansen te over om geestelijk te groeien op de franciscaanse weg die je wilt gaan. Het genereert, zo merkte ik de afgelopen tijd, een vreugdevolle ‘franciscaanse energie’. Door te ‘luisteren naar elkaar en in vertrouwen samen te werken’ ontvouwen zich nieuwe toekomstperspectieven. Het is aan ons als OFS-ers om daarvoor glanzende steentjes aan te dragen.

De afgelopen bestuursjaren heb ik het lied dat bij mijn professie gezongen werd vaak in stilte door mij heen laten gaan: “Hier ben ik God, Uw wil te doen is mijn vreugde” (Psalm 40, I.Gerhardt/M.van der Zeyden). Hoe mooi zou het zijn als we in juni 2024 op het nieuwe Landelijke Keuzekapittel met vele nieuwe bestuurskandidaten dit hardop mogen uitspreken.    

Angela Twickler ofs